FinalHeader1200 300

 

Μετά το θάνατο του συντρόφου σας, είναι  περιττό να προσπαθήσετε να «ξεπεράσετε» την θλίψη σας άμεσα και γρήγορα. Ο θρήνος είναι μια βασική λειτουργία που πρέπει να ολοκληρωθεί και το   χρονικό διάστημα που κρατά το πένθος ποικίλει από λίγους  μήνες έως και μερικά χρόνια ανάλογα με υποκειμενικούς παράγοντες.

Επειδή τα παιδιά θα προσκολληθούν αναπόφευκτα σε εσάς, προσπαθήστε να είστε τρυφεροί αλλά διατηρήστε σε κάποιους τομείς μια μικρή απόσταση, ώστε ούτε εσείς να αγκιστρωθείτε από αυτά, ούτε εκείνα από εσάς. Έχει σημασία να συνεχιστεί η ομαλή αυτονόμηση των παιδιών, αλλά και η δική σας.

• Καλό είναι να δείχνετε υγιείς και δυνατοί, γιατί τα παιδιά μπορεί να φοβώνται ότι ίσως αρρωστήσετε και πεθάνετε κι εσείς.  Εξηγήστε πάντως στα παιδιά ότι ασφαλώς και  δεν πεθαίνουν όλοι οι άρρωστοι άνθρωποι και ότι οι ασθένειες αποτελούν συνηθισμένα προβλήματα της ζωής.
• Τα παιδιά θα νιώσουν πολύ μεγάλη ανασφάλεια και ίσως φερθούν με τρόπο που μέσα στην θλίψη σας θεωρήσετε ιδιαίτερα εγωιστικό. Η απώλεια του ενός γονέα όμως συνιστά –στα παιδικά μάτια-  απειλή για την ίδια τους την ύπαρξη.
• Φροντίστε να τονωθούν οι σχέσεις με θείους, αδέλφια, ξαδέλφια, καλούς φίλους, συμμαθητές  κ.λπ. Όταν έχετε κι εσείς και τα παιδιά διάφορα «αποκούμπια»,  θα  απομακρυνθεί ο κίνδυνος  να αναπτυχθεί μεταξύ σας νοσηρή σχέση αλληλεξάρτησης. 
• Η αποδυνάμωση της θλίψης  δεν υπακούει σε χρονοδιάγραμμα ούτε ακολουθεί σταθερή πορεία  ύφεσης για  όλους. Ο χρόνος βέβαια λειτουργεί λυτρωτικά, για όλους, όμως τόσο  εσείς όσο και τα παιδιά θα χρειαστείτε ο καθένας και η καθεμιά το δικό του χρόνο προσαρμογής. Κατά καιρούς –και ίσως όχι όλοι συγχρόνως- θα νιώθετε ξαφνικά την ανάγκη να ξαναθρηνήσετε. Αυτό το πένθος  αποτελεί φυσιολογικό  «πισωγύρισμα». Αποδεχτείτε το και αντιμετωπίστε την κατάσταση ψύχραιμα γιατί δεν θα έχει μεγάλη διάρκεια.
• Πολλοί γονείς ενοχοποιούν άθελά τους τη χαρά. Είναι διαρκώς κατηφείς και το παιδί αισθάνεται έμμεσα ότι η χαρά μέσα στην οικογένεια είναι πλέον απαγορευμένο συναίσθημα. Προσπαθήστε να ψυχαγωγείστε σε λογικό πλαίσιο όλοι και  κυρίως τα παιδιά.
• Άλλοι γονείς «φορούν» συνεχώς ένα ψεύτικο χαμόγελο «για να νιώθουν πιο ευχάριστα τα παιδιά».  Τα βεβιασμένα χαμόγελα ενοχοποιούν τη θλίψη και η συνεχής συνοφρύωση ενοχοποιεί την χαρά. Μην καταπιέζετε τον εαυτό σας να δείχνει αισθήματα που δεν βιώνει, γιατί τα παιδιά θα σας μιμηθούν και θα πάρουν το μήνυμα ότι πρέπει να κρύβουν τα συναισθήματά τους.
• Αποδεχτείτε ότι  όλα όσα αισθάνονται οι άνθρωποι αντιμετωπίζοντας το θάνατο είναι φυσιολογικά.  Άλλοι αντιδρούν με κλάματα και άλλοι με μια παγερή αποδοχή που κρύβει ουσιαστικά την άρνησή τους να βιώσουν συναισθήματα. Άλλοι ουρλιάζουν κα άλλοι αρχίζουν τα «ανάρμοστα αστεία». Ειδικά τα παιδιά μπορεί να κάνουν πολλά αλλοπρόσαλλα σχόλια ή ενέργειες. Καλό είναι να αφήσετε τον εαυτό σας και τα παιδιά σας να θρηνήσουν ο καθένας με τον τρόπο του.
• Η ψυχρή, αδιάφορη και παθητική στάση των παιδιών δείχνει συνήθως ότι έχουν σοκαριστεί και ότι επιδιώκουν να εμποδίσουν  τα συναισθήματά τους να αναδυθούν.  Σεβαστείτε την στάση τους, αλλά αρχίστε να μιλάτε πιο συχνά για τα συναισθήματά σας, ώστε να σας μιμηθούν και τα παιδιά.  Όταν μιλάτε για τα προβλήματά σας, επιτρέπετε την έκφρασή τους και τα νομιμοποιείτε. Η πληγή κάποτε  θα κλείσει βέβαια είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, αλλά θα αφήσει πιο πολλές και βαθιές ουλές όταν καταπιέζετε τα συναισθήματά σας
• Αν τα παιδιά πενθούν παρατεταμένα, παροτρύνετέ τα με έμμεσο τρόπο να  φροντίσουν για την ψυχαγωγία τους. Μπορείτε κατά καιρούς να λέτε ότι ο γονιός που πέθανε, θα χαιρόταν με τις χαρές σας ή ότι «ο πατέρας σας/ η μητέρα σας  θα στενοχωριόταν πάρα πολύ αν σας έβλεπε συνέχεια κλεισμένους μέσα στο σπίτι».  Αν το πένθος παρατείνεται κατά πολύ, συζητήστε με ειδικό.
• Μη σας ταράζει ότι κατά καιρούς θα «πιάνετε» τον εαυτό σας να ανοίγει  φανταστικούς διαλόγους με το νεκρό/ή σύζυγο. Ο διάλογος με ένα νεκρό αγαπημένο πρόσωπο είναι συχνό φαινόμενο και δεν φανερώνει παραλογισμό. Κατά βάθος θέλετε να μοιραστείτε σκέψεις και να  μάθετε τι θα έκανε στη θέση σας εκείνος/ εκείνη  που δεν είναι πια κοντά σας.  
• Συζητήστε με τα παιδιά τις διάφορες απόψεις (δοξασίες κ.λπ.) που εκφράζονται για το θάνατο.  Ζητήστε από αυτά να πουν τις δικές τους. Δεν είναι ανάγκη να συμφωνείτε.  Είναι ανάγκη να μιλάτε ώστε ο θάνατος να μην θεωρηθεί από τα παιδιά θέμα ταμπού στις μεταξύ σας συζητήσεις.
• Πολλές οικογένειες ανακουφίζουν τον πόνο τους προσφεύγοντας στη θρησκεία. Αυτό βοηθά ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά, γιατί η δοξασία ότι ο πατέρας ή η μητέρα τους είναι στον Παράδεισο και τα βλέπει από τον ουρανό, τα βοηθά να ξεπεράσουν πιο εύκολα την απουσία του γονέα από την καθημερινότητά τους. 
• Πολλά παιδιά εκδηλώνουν μακάβριο ενδιαφέρον. Μην παραξενευτείτε και μην αντιδράσετε. Θα περάσει. Αν βέβαια το παιδί αποκτήσει εμμονές που διαρκούν πάρα πολύ, συζητήστε καλύτερα με ειδικό.
• Μερικές φορές τα παιδιά αισθάνονται ενοχές ανάλογες με τις τύψεις που νιώθουν οι  επιζήσαντες αεροπορικών δυστυχημάτων ή άλλων μαζικών καταστροφών. Κατά παράλογο τρόπο ο άνθρωπος τείνει να νιώθει τύψεις επειδή εκείνος έζησε ενώ οι άλλοι δεν τα κατάφεραν. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσετε στα παιδιά ότι κανένας δεν μπορεί να επιλέξει ποιος και πότε θα πεθάνει και ότι κανένας ζωντανός δεν «ξεκλέβει» μια θέση που ανήκε σε κάποιον άλλο.
• Κατά καιρούς να λέτε  στα παιδιά ότι ο γονέας που πέθανε τα αγαπούσε πολύ και ότι ήξερε πολύ καλά πόσο τον αγαπούσαν και εκείνα.  Αυτό είναι σημαντικό γιατί πολλά παιδιά –ή και ενήλικες- έχουν την έγνοια πως ο πατέρας ή η μητέρα τους έφυγαν για πάντα από τη ζωή χωρίς εκείνα να του δείξουν πόσο πολύ τον/την αγαπούσαν.
• Φροντίστε σταδιακά η οικογένεια να επανέλθει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Τα παιδιά είναι πολύ εύκολο σε αυτή τη φάση να επαναστατήσουν και στο εξής να αρνούνται πολλές οικογενειακές ή προσωπικές συνήθειες –π.χ. ώρες φαγητού ή μπάνιου κ.λπ. Θα πρέπει να επιμείνετε ώστε το παιδί να αντιληφθεί ότι η μεγάλη σας απώλεια, δεν σημαίνει πως η ζωή σταματά. Πρέπει να συνεχιστεί και μάλιστα, όπως πριν.
• Από το παιδί σας μπορεί να ακούσετε πολλές «βαριές κουβέντες» πάνω σε έναν καβγά μετά την χηρεία σας. Τις έχουν ακούσει πολλοί γονείς πριν από εσάς και θα τις ακούσουν πολλοί άλλοι στη συνέχεια. Μην αισθάνεστε λοιπόν άσχημα για εσάς ή για τη συμπεριφορά του παιδιού. Αν πει (για να σας «καταφέρει» να υποχωρήσετε σε μια επιθυμία του) «ο μπαμπάς/η μαμά θα με άφηνε» και «μακάρι να είχες πεθάνει εσύ και όχι εκείνος»,  απαντήστε επί της ουσίας και ξεχάστε την πικρή φράση που ξεστόμισε πάνω στα νεύρα του. Πείτε  ψύχραιμα  «ο γονιός θέλει πάντα το καλό του παιδιού του και ο πατέρας σου/η μητέρα σου  θα συμφωνούσε μαζί μου». Υπάρχει όμως περίπτωση το παιδί να  έχει δίκιο όσον αφορά την διεκδίκησή του. Ίσως δηλαδή να σας χειραγωγεί, αλλά κατά βάθος να μην έχει και άδικο. Μήπως  λειτουργείτε  όντως υπερπροστατευτικά; Μήπως συμπεριφέρεστε πολύ αυστηρά μετά τη χηρεία σας; Αν ναι, αναθεωρήστε λίγο τη στάση σας και αναλογιστείτε πράγματι τι θα γινόταν επί του προκειμένου θέματος εάν ζούσε ο άλλος γονέας.

Όταν «έρχονται γιορτές» η ανάμνηση του άλλο γονέα θα γίνεται τα πρώτα χρόνια πιο έντονη. Θα πρέπει όχι μόνον να την επιτρέψετε, αλλά και να την ενθαρρύνετε. Όμως σταδιακά θα πρέπει να πάψει να πυροδοτεί θρήνους και απεναντίας να  αποτελεί μια τρυφερή ανάμνηση. Η γιορτή είναι  και μία ευκαιρία για να μπει σε εορταστικό  πλαίσιο η θύμηση του εκλιπόντος. Μπορείτε να αναφέρεστε στα αστεία που έλεγε ή να του κρατάτε μια θέση στο τραπέζι. Αυτό θα διευκολύνει τα παιδιά να διατηρήσουν ζωντανό και το πρότυπο του απόντος γονέα. Αν πάντως η κατάσταση σας προκαλεί πολύ έντονη αμηχανία, κανονίστε για τις επόμενες γιορτές κάτι που δεν είχατε ξανακάνει ποτέ -π, χ. μια  εκδρομή στο εξωτερικό.

Όσο οδυνηρή και αν είναι η ανάμνηση του άλλου γονέα, μην βγάλετε τις φωτογραφίες του από το σπίτι. Το παιδί ή τα παιδιά θέλουν να τον/την βλέπουν έστω και στη φωτογραφία. Ακόμα κι αν σκέφτεστε μετά από καιρό να ξαναφτιάξετε τη ζωή σας και να ξαναπαντρευτείτε, τα παιδιά θα πρέπει να αισθάνονται πάντα ότι κανένας δεν θα πάρει τη θέση του νεκρού πατέρα ή της νεκρής μητέρας τους ούτε στην καρδιά τους, ούτε στο κομοδίνο τους.

Μην παραλείπετε βασικές ανάγκες σας, όπως το να παρακολουθείτε την υγεία σας, να  συμπληρώνετε αρκετές ώρες ύπνου,  να τρώτε σωστά κ.λπ. Είστε το μοναδικό στήριγμα των παιδιών σας και πρέπει να φροντίζετε διπλά την υγεία σας.

Μην προχωρήσετε σε μεγάλες αλλαγές όσο θρηνείτε.  Αν μπορείτε δηλαδή, καλό είναι να τις αναβάλετε για ένα εξάμηνο, ώστε να έχει ολοκληρωθεί σε σημαντικό βαθμό το πένθος σας

• Σκεφτείτε τι θα θέλατε να κάνετε ως άτομο αν δεν είχατε πένθος. Αποστασιοποιηθείτε δηλαδή για 5 λεπτά από τα θλιβερά γεγονότα και προσπαθείστε να φανταστείτε τι θα επιθυμούσατε αν τα γεγονότα δεν είχαν πάρει αυτή την τροπή. Από όσα θα σας έρθουν στο μυαλό, επεξεργαστείτε περισσότερα εκείνα στα οποία πρωταγωνιστείτε μόνον εσείς ή το παιδί –όχι ο/η  σύζυγος που χάθηκε.  Είναι νωρίς ακόμα για να προχωρήσετε στο επόμενο βήμα και νιώθετε ότι η ζωή έχει σταματήσει, αλλά επιτρέποντας στον εαυτό σας να κάνει θετικές σκέψεις έστω και 5 λεπτά την ημέρα, επιταχύνετε την διαδικασία της επούλωσης των ψυχικών τραυμάτων σας.
• Βάλτε στη ζωή σας ζωντανά πλάσματα που χρειάζονται φροντίδα –π.χ. πάρτε ένα σκυλάκι.
• Αν αρχίσουν κάποιοι συγγενείς του νεκρού συζύγου να αποστασιοποιούνται, προσπαθήστε να τους θυμίσετε ότι τα παιδιά σας τους έχουν όση ανάγκη τους είχαν και παλιότερα.
• Εάν από την οικογένεια  χάθηκε ο πατέρας, φροντίστε ο αδελφός σας ή κάποιος άλλος στενός συγγενής να αναλάβει επικουρικά το ρόλο του ανδρικού προτύπου. Το παιδί δεν πρέπει πάντως να αισθανθεί ότι κάποιος «πάει να καταλάβει τη θέση του πατέρα του». Αν έχει χαθεί η μητέρα, θα χρειαστείτε επικουρικά μια γυναικεία συγγενική παρουσία για τον αντίστοιχο ρόλο.

Αν το παιδί  εκδηλώσει κατάθλιψη που δεν υποχωρεί μέσα σε  4-5 μήνες και παρεμβάλλεται στην καθημερινότητά του ή αν εκδηλώσετε εσείς κατάθλιψη και  δεν μπορείτε να διεκπεραιώσετε τις καθημερινές υποχρεώσεις σας, απευθυνθείτε σε ειδικό. Παράλληλα θα ήταν  καλό να ζητήσετε από φίλους ή συγγενείς που εκτιμάτε «να έχουν λίγο το νου τους» στο ή στα παιδιά. Ο λόγος είναι ότι ο παρατεταμένος θρήνος σας μπορεί να σας έκανε να παραμελήσετε τις γονεϊκές υποχρεώσεις σας και ίσως το παιδί σας να αντιμετωπίζει προβλήματα που δεν είστε σε θέση να διακρίνετε. Είναι χρήσιμο να υπάρχουν αγαπητά πρόσωπα που να σας στηρίζουν στο γονεϊκό σας ρόλο.

ΠΑΙΔΙΑ

Άγχος - Συμπτώματα
  • 15.03.2011
  • 1180
Μεγαλώνοντας παιδιά αθλητές
  • 16.06.2017
  • 151
Κοιμήσου στο κρεβάτι σου!
  • 18.10.2011
  • 5533
Ο παιδικός σταθμός
  • 29.12.2016
  • 310
Τι μπορείτε να κάνετε για το άγχος
  • 15.02.2017
  • 165

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Aνύπαντρη μητέρα
  • 16.02.2017
  • 136
H επιθυμία απόκτησης παιδιού
  • 16.02.2017
  • 191
Ο ρόλος της μητέρας
  • 09.03.2017
  • 241
Συνέντευξη της κας Καππάτου για τον μπαμπά….
  • 07.11.2011
  • 2179
Πρέπει να του το πούμε και πότε;
  • 02.05.2017
  • 148

ΕΝΗΛΙΚΕΣ

Ο δρόμος για την αυτοεκτίμηση
  • 09.02.2017
  • 145
Πιο υγιείς όσοι ανήκουν σε κοινωνικές ομάδες
  • 22.03.2017
  • 77
Πείτε "ευχαριστώ" και σώστε τον γάμο σας
  • 09.02.2017
  • 111
Ο δωδεκάλογος του θυμού
  • 07.02.2017
  • 122
Tα 10 χαρακτηριστικά της αληθινής φιλίας
  • 22.03.2017
  • 103

Ψυχολογια - Υγεια

Σας ενδιαφερει

   forwoman logo

Εφηβοι

Μας λέει ψέματα
  • 20.03.2017
  • 136
Κανόνες χρήσης του Διαδικτύου
  • 06.11.2010
  • 3939
Οι έφηβοι δυσκολεύονται να καταλάβουν αν το βάρος
  • 08.02.2017
  • 67
Τα μηνύματα το βράδυ κρύβουν κινδύνους για τους
  • 08.02.2017
  • 80
Η κατάθλιψη
  • 24.02.2017
  • 104

VIDEO ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΕΞΟΔΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...

Σας απαντα η Α.Καππατου

tip of the day HMEROL small

  • Ιουλ 21 2017

    Να σέβεσαι, να καταλαβαίνεις και να λες αλήθεια μέσα στο σπίτι σου. Έτσι κυριαρχεί η αρμονία

Facebook

Δημοσκοπηση

Ποιος είναι ο κυριότερος λόγος που σας οδήγησε στο διαζύγιο ?
  • Votes: (0%)
  • Votes: (0%)
  • Votes: (0%)
Total Votes:
First Vote:
Last Vote:

Αναζήτηση με λέξεις κλειδιά

 

Εγγραφειτε στο Newsletter μας

Μπορείτε να κάνετε εγγραφή στο Newsletter της Α.Καππάτου και να λαμβάνετε μηνιαία ενημέρωση για θέματα που σας απασχολούν.

Η Α.Καππατου στα social media

strogili photo kappatou

joomla social media module