ellada
Εκτύπωση άρθρου


Η χρήση και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, οι απόπειρες ανθρωποκτονιών, οι κλοπές και η μαστροπεία «φιγουράρουν» στην κορυφή της λίστας των παραβάσεων, που διαπράττουν, σταδιακά μεν, όλο και περισσότεροι δε ανήλικοι στην Ελλάδα. Μόνο τον Οκτώβριο του 2009, διαπράχθηκαν 11 βιασμοί από παιδιά 15 και 16 χρόνων.

Η παραβατικότητα των ανηλίκων παρουσιάζει σταδιακή αύξηση στην Ελλάδα, ενώ αυξάνονται και οι περιπτώσεις νέων, που έχοντας διαπράξει σοβαρά εγκλήματα, οδηγούνται στα σωφρονιστικά ιδρύματα.

Μάλιστα, ένα ποσοστό 45% των ανηλίκων, που οδηγούνται ενώπιον της Δικαιοσύνης, αντιμετωπίζουν ποινές φυλάκισης από πέντε έως 15 χρόνια.

Σύμφωνα με την ψυχολόγο Νατάσα Κωνσταντάρα, η εγκληματικότητα των νέων οφείλεται στην αποτυχία της οικογένειας και άλλων θεσμικών φορέων να βοηθήσουν τα παιδιά να ενσωματώσουν στις δομές της προσωπικότητάς τους, αξίες και συμπεριφορές, που σέβονται τους γραπτούς και τους άγραφους νόμους, καθώς και στην τοξικομανία και την ενδοοικογενειακή βία.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, η εισαγγελέας ανηλίκων, Ελένη Σκεπαρνιά, σημειώνει ότι «η εγκληματικότητα των ανηλίκων και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια αυξάνεται, αν και εξακολουθεί να βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες», καθώς και ότι το φαινόμενο είναι αναμενόμενο και σχετίζεται με την εξάπλωση της φτώχειας, την αύξηση της ανεργίας και της διάδοσης των ναρκωτικών.

«Η παραβατικότητα των ανηλίκων εστιάζεται κυρίως σε ομάδες νεαρών, που είναι κοινωνικά και οικονομικά αδύναμες και βρίσκονται εξαρχής σε μειονεκτική θέση», τονίζει, επισημαίνοντας, πως «δεν χρειάζεται η εκ των υστέρων τιμωρία των νεαρών, με τον περιορισμό τους σε ειδικά καταστήματα κράτησης, αλλά πρόληψη της παραβατικής συμπεριφοράς τους με τη δημιουργία, από την πολιτεία, μηχανισμών πρόνοιας και βοήθειας αυτών των ομάδων».

Σ΄αυτόν τον τομέα η Ελλάδα υστερεί, όπως επισημαίνει, παρά τις συνεχείς σχετικές πολιτικές εξαγγελίες και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες, που όμως «ακυρώνονται στην πράξη, λόγω έλλειψης οικονομικών κονδυλίων».

Ως παράδειγμα η κ. Σκεπαρνιά αναφέρει την Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών, όπου, όπως λέει, τα τρία προηγούμενα χρόνια υπήρχε μόνο μία κοινωνική λειτουργός, ενώ στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ένα ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων, στον Βόλο.

Από την πλευρά του ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου, Νέστορας Κόζαλης, τονίζει ότι η υπηρεσία της κοινωνικής λειτουργού, η ψυχολογική και η ψυχοπαθολογική υποστήριξη, κρίνονται άκρως απαραίτητα εργαλεία για τα παραβατικά παιδιά, καθώς όπως λέει, δεν έχουν διαμορφώσει την προσωπικότητά τους και συνεπώς δεν μπορούν να θεωρηθούν και να αντιμετωπιστούν ως ενήλικες σε μικρογραφία.

«Σε περιπτώσεις βαριάς εγκληματικότητας, φόνος, βιασμός και άλλα, ισχύει ο Ποινικός Κώδικας για ενηλίκους, αλλά με μεγαλύτερη επιείκεια και άλλους όρους», καταλήγει ο καθηγητής.

Cosmo.gr

Copy link
Powered by Social Snap