via ergasia
Εκτύπωση άρθρου

Παγκόσμια ημέρα κατά της βίας εναντίον των γυναικών σήμερα και, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι μισές εργαζόμενες αντιμετωπίζουν καθημερινά προβλήματα, όπως η σεξουαλική παρενόχληση, ο εκφοβισμός (bullying) και η ηθική παρενόχληση. Και δυστυχώς, από ό,τι δείχνουν οι περιορισμένες έρευνες στη χώρα μας, οι Ελληνίδες αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα σε μεγαλύτερο βαθμό.

Αυτά τα δεινά «φωτίζονται» σήμερα από τον προβολέα της «Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Βίας εναντίον των Γυναικών», που έρχεται να φωτογραφίσει το πρόβλημα, πώς αυτό εκδηλώνεται, τι ψυχοσωματικές συνέπειες επιφέρει και ποια αντιμετώπιση μπορεί να έχει μέσα από έναν οδηγό συμπεριφοράς. Γιατί κάθε θύμα πρέπει να ξέρει ότι η σιωπή του προστατεύει τον θύτη, ενώ η δημοσιοποίηση των πράξεων τον αποδυναμώνει.

«Η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών δεν έχει θέση σε μία κοινωνία. Η ατιμωρησία για τους δράστες δεν είναι πλέον ανεκτή. Σε αυτή τη διεθνή ημέρα, καλώ όλους – τις κυβερνήσεις, την κοινωνία των πολιτών, τις επιχειρήσεις, τους απλούς πολίτες – να αναλάβουν τις ευθύνες τους» αναφέρει χαρακτηριστικά στο μήνυμά του ο γ.γ. του Ο.Η.Ε. Μπαν Κι-μουν.

Παρ’ όλα αυτά, η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας εκτιμά από τις έρευνές της (στο πλαίσιο μελέτης του ευρωπαϊκού προγράμματος Δάφνη ΙΙΙ από το 2007 έως το 2013) ότι πάνω από το 50% των εργαζομένων στην Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού έχει υποστεί τέτοιες συμπεριφορές. Αντίστοιχα υψηλά ποσοστά καταγράφηκαν και στις συζητήσεις με μέλη της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος. Μιλάμε για εργαζόμενες σε μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις (που αποτελούν το 90% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα), στον κλάδο του εμπορίου, πωλήτριες, γραμματείς, εργαζόμενες στον τουρισμό. Όπως σημειώνει η κα Παναγιώτα Φίτσιου, συντονίστρια του προγράμματος και ψυχολόγος της Εταιρείας, «οι γυναίκες αυτές φοβούνται ότι, εάν αναφέρουν κάτι, θα χάσουν τη δουλειά τους ή θα υποφέρουν από αντίποινα».

Νόμος για τη βία κατά των γυναικών
Σε ό,τι αφορά στη νομοθεσία στη χώρα μας , υπάρχει υπό σύνταξη ένα νομοσχέδιο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, το οποίο προβλέπει την αντιστροφή του βάρους της απόδειξης (δηλαδή να μην καλείται το θύμα να αποδείξει ότι λέει την αλήθεια, αλλά να καλείται ο φερόμενος σαν θύτης να αποδείξει ότι δεν έχει προβεί στο αδίκημα) να ισχύσει και για την ποινική διαδικασία. Συγχρόνως, σε περιπτώσεις διακρίσεων ή παρενόχλησης, προτείνεται να παρέχεται η δυνατότητα σε νομικά πρόσωπα και ενώσεις να ασκούν οι ίδιες τα νόμιμα δικαιώματα του θύματος, χωρίς να αποκλείεται η άσκηση των ίδιων δικαιωμάτων και από το θύμα. Με αυτόν τον τρόπο, τα θύματα θα μπορούν να ασκούν τα νόμιμα δικαιώματά τους χωρίς να φοβούνται αντίποινα και έτσι υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να βγει στην επιφάνεια το κρυμμένο πρόβλημα στην Ελλάδα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με στοιχεία του Συνηγόρου του Πολίτη και του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, τα περιστατικά που καταγράφονται από αυτές τις δύο επίσημες πηγές δεν ξεπερνούν τα τρία ετησίως. Κατά το διάστημα 1921 – 1968 δημοσιεύθηκαν οκτώ σχετικές δικαστικές αποφάσεις και στο διάστημα 1997 – 2001 έξι.

Στη μόνη επιδημιολογική έρευνα στην Ελλάδα που έγινε από το ΚΕΘΙ το 2004, το 10% των γυναικών που ερωτήθηκαν ανέφερε προσωπική εμπειρία σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας και το 15% ανέφερε έμμεση γνώση από άλλες περιπτώσεις. Οι νεότερες γυναίκες ( 16 – 25 ετών ) έχουν πιθανότητα να πέσουν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης κατά 57,6%. Πολύ υψηλότερα είναι τα ποσοστά ηθικής παρενόχλησης (mobbing) και εκφοβισμού (bullying).

Ως ηθική παρενόχληση (mobbing) εκλαμβάνονται τα συνεχή αρνητικά σχόλια ή κριτική, η απομόνωση, η διάδοση κουτσομπολιού ή ο εξευτελισμός των ατόμων. Ως εκφοβισμός (bullying) εκλαμβάνεται η επιθετική συμπεριφορά μέσω εκδικητικών, μνησίκακων, κακόβουλων ή εξευτελιστικών προσπαθειών, για να υποβιβασθεί ένα άτομο ή ομάδα εργαζομένων.

Η βία μπορεί να είναι λεκτική με βρισιές, προσβολές, χρήση υποτιμητικής γλώσσας ή με απειλητική συμπεριφορά, δηλαδή χτυπήματα σε έπιπλα, κούνημα της γροθιάς, πέταμα ή καταστροφή αντικειμένων και αποκορύφωμα τη σωματική επίθεση.

Οι επιπτώσεις

Άγχος, κατάθλιψη, επιθετικότητα, αϋπνία, μελαγχολία και απάθεια, γνωστικές επιπτώσεις, όπως προβλήματα συγκέντρωσης, ανασφάλεια και έλλειψη πρωτοβουλιών, μείωση ικανοποίησης στην εργασία, επικίνδυνη συμπεριφορά και ροπή προς ατυχήματα, επιβλαβείς συνήθειες, όπως αύξηση καπνίσματος και κατανάλωσης αλκοόλ, κακή διατροφή, έλλειψη συγκέντρωσης και μείωση αυτοπεποίθησης, προσωπική απόσυρση και κοινωνική απομόνωση, αρνητικές συνέπειες στην οικογενειακή και ιδιωτική ζωή, ανυπόφορη πίεση στις σχέσεις, είναι οι επιπτώσεις του εκφοβισμού και της παρενόχλησης στην ψυχική υγεία. Σε κάποιες περιπτώσεις, αυτοκτονίες έχουν τη ρίζα τους στον εργασιακό εκφοβισμό.

zougla

Copy link
Powered by Social Snap