- Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος - https://akappatou.gr -

Διαταραχή άγχους αποχωρισμού του παιδιού – Τι είναι καλό να ξέρετε;

Συχνά εμφανίζεται μετά από ένα έντονα στρεσογόνο ή τραυματικό γεγονός στη ζωή των παιδιών (π.χ. ο θάνατος κάποιου προσώπου στο κοντινό τους περιβάλλον, ο θάνατος του κατοικίδιού τους, μια σημαντική αλλαγή στη ζωή τους, όπως λόγου χάριν μια μετακόμιση).

Τα παιδιά με υπερπροστατευτικούς γονείς φαίνεται πως είναι πιο επιρρεπή, καθώς οι γονείς μπορεί να μεταφέρουν τη δική τους ανησυχία μήπως πάθει κάτι το παιδί τους και αυτό να ανατροφοδοτείται.

Δυστυχώς, πολύ συχνά οι γονείς, άθελά τους, με το να υποκύπτουν στις απαιτήσεις των παιδιών (παίρνοντάς τα π.χ. παντού μαζί τους) ενθαρρύνουν την εγκατάσταση της διαταραχής. Φαίνεται πως τα παιδιά με οικογενειακό ιστορικό αγχωδών διαταραχών έχουν επίσης περισσότερες πιθανότητες να βιώσουν έντονο άγχος αποχωρισμού.

Πώς επηρεάζει τη ζωή τους
Όπως είναι αναμενόμενο, η διαταραχή προκαλεί σημαντική οδύνη και επηρεάζει σε αξιοσημείωτο βαθμό τον κοινωνικό, εκπαιδευτικό, ή άλλον τομέα της λειτουργίας των παιδιών, καθώς μπορεί να μειωθούν οι σχολικές τους επιδόσεις, να χαλάσουν οι φιλίες τους και γενικά οι σχέσεις τους κ.λπ. Επίσης συχνά δεν μπορούν να συγκεντρωθούν όσο είναι μακριά από το άτομο στο οποίο έχουν προσκολληθεί, ή γίνονται επιθετικά όταν αναγκάζονται να αποχωριστούν τα πρόσωπα που αγαπάνε.

Τα παιδιά με αυτήν τη διαταραχή μπορεί να είναι προσκολλημένα πάνω σας, να σας ακολουθούν μέσα στο σπίτι και να μην μπορούν να κοιμηθούν μόνα τους. Επιπλέον μπορεί να αρνούνται να πάνε στο σχολείο και να σας ρωτάνε συνεχώς λεπτομέρειες για το πότε θα γυρίσετε στο σπίτι.

Πώς αντιμετωπίζεται
Όπως και στις υπόλοιπες αγχώδεις διαταραχές, όσο πιο σύντομα γίνει στοχευμένη παρέμβαση τόσο καλύτερη θα είναι η εξέλιξη, προκειμένου τα παιδιά να γίνουν και πάλι πλήρως λειτουργικά. Και εδώ, η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία φαίνεται πως φέρνει αποτελέσματα, καθώς εκπαιδεύει το παιδί να αναγνωρίζει και να ελέγχει τα σημάδια της διαταραχής με διάφορες τεχνικές.

Πολύ καλά αποτελέσματα έχει και η οικογενειακή θεραπεία, καθώς με αυτόν τον τρόπο οι γονείς και τα αδέρφια του παιδιού μαθαίνουν πώς να αλληλεπιδρούν μαζί του ώστε να μειώνεται το άγχος του και να διευκολύνεται η ζωή και των δύο πλευρών. Σε πολύ σοβαρά περιστατικά μπορεί να συστηθεί και φαρμακευτική αγωγή.

Απόσπασμα από το βιβλίο μου – Εμπιστευτείτε τους Εφήβους, Εμπιστευτείτε τη Ζωή!