FinalHeader1200 300

Α. Καππάτου: Δυσυπνίες - Οι διαταραχές έναρξης και διατήρησης του ύπνου

Οι γονείς του 4χρονου Αλέξανδρου ζήτησαν τη βοήθειά μου γιατί, όπως χαρακτηριστικά λένε, έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ με τον ύπνο του. Η μητέρα είναι παιδίατρος και μου λέει ότι έχει εφαρμόσει όλες τις μεθόδους που έχει διαβάσει, αλλά ο Αλέξανδρος μόλις αισθάνεται ότι φτάνει η ώρα του ύπνου αρχίζει να έχει άρνηση, να τρέχει γύρω γύρω και να τον κυνηγούν! «Τελικά τον πάμε για μπάνιο και μετά στο δωμάτιο για το παραμύθι, αλλά θέλει ξανά και ξανά το ίδιο.

Μόλις του λέω είναι η τελευταία φορά, γιατί είναι ώρα για ύπνο, θυμάται να πιει νερό, να πάει στην τουαλέτα, να του φέρω όλα τα αρκουδάκια του και άλλα παρόμοια. Όταν πια έχουν τελειώσει και αυτά, θέλει να ξαπλώνω στο κρεβάτι του μέχρι να τον πάρει ο ύπνος, μόλις όμως σηκωθώ ξυπνά και αρχίζει να με φωνάζει. Αυτή η τελετουργία διαρκεί περίπου 2 ώρες κάθε βράδυ. Δεν αντέχω άλλο είμαι όλη μέρα στο πόδι» καταλήγει η μητέρα του. «Επιστρέφω στις 9 το βράδυ από το ιατρείο και κυνηγάω τον Αλέξανδρο μέχρι τα μεσάνυχτα». Μας έχει κουράσει πολύ και έχει επηρεάσει και τη σχέση μας» συνεχίζει ο πατέρας του. «Μοιραία, η ένταση που έχουμε δυστυχώς μεταφέρεται και στο παιδί» ομολογούν, μια και αναγκάζονται να του βάλουν τις φωνές. Οι γονείς του Αλέξανδρου προβληματίζονται για το τι έχουν κάνει λάθος.

Παρόμοιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν αρκετοί γονείς.

Μόλις πλησιάζει η ώρα του ύπνου, αναστατώνονται, γιατί σκέφτονται πόσο θα «υποφέρουν», προκειμένου να πείσουν το παιδί να πάει στο κρεβάτι και να κοιμηθεί. Eφευρίσκουν διάφορες μεθόδους για να επιτύχουν το «επιθυμητό». Άλλοτε εξαντλούν όλη την έμπνευσή τους διηγούμενοι ιστο€ρίες ή δοκιμάζο-ντας την τιμωρία, την επίπληξη ή ακόμα και τη δωροδοκία, ελπίζοντας ότι θα κοιμηθεί το παιδί τους.

Συχνά, μάλιστα, απογοητεύονται, βλέποντας ότι μόλις απομακρυνθούν το παιδί αρχίζει να κλαίει ή να φωνάζει. Σε άλλες περιπτώσεις, το παιδί ξυπνά μέσα στη νύχτα κλαίγοντας, με έκδηλα τα σημάδια του φόβου. Aποτέλεσμα αυτών των καταστάσεων είναι η ένταση και η νευρικότητα σε όλη την οικογένεια.  Tέτοιες δυσκολίες μπορεί να παρουσιαστούν από πολύ νωρίς στο παιδί.

Εμφανίζονται πιο συχνά σε παιδιά ηλικίας από 18 μηνών μέχρι 6 χρόνων. Tο παιδί εναντιώνεται στον ύπνο εφευρίσκοντας προφάσεις ή επινοώντας διάφορες τελετουργικές πράξεις, όπως η απαίτηση να είναι τοποθετημένα με συγκεκριμένο πάντα τρόπο διάφορα προσωπικά του αντικείμενα το μαξιλάρι του ή ένα παιχνίδι.

Άλλοτε ζητά να του φέρουν νερό ή να του επαναλάβουν οι γονείς του το ίδιο παραμύθι. Aυτές οι συγκεκριμένες ψυχαναγκαστικές εκδηλώσεις ερμηνεύ-ονται ως μια προσπάθεια του παιδιού να κυριαρχήσει στο άγχος του, να επανακτήσει το συναίσθημα της παντοδυναμίας και να πιστέψει ότι διαθέτει την ικανότητα να ελέγχει την επιθετικότητά του και τους φόβους του.

Συνδέεται με το άγχος αποχωρισμού από τη μητέρα του. Mερικές φορές, η ένταση και ο πανικός του είναι τόσο μεγάλοι όταν φτάνει η ώρα του ύπνου, που οι γονείς δυσκολεύονται να το καθησυχάσουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ίσως χρειάζεται η βοήθεια ειδικού.  Σε άλλες περιπτώσεις συναντάμε γονείς που προβληματίζονται, επειδή το μόλις μερικών μηνών παιδί τους κλαίει τη νύχτα ή δεν κοιμάται, παρουσιάζει, δηλαδή, αϋπνία.

Όταν αυτό παρουσιάζεται τακτικά, αφού αποκλείσουμε κάθε οργανικό παράγοντα, πρέπει να ανατρέξουμε στις συνθήκες που επικρατούν στην οικογένεια και στον τρόπο με τον οποίο οι γονείς χειρίζονται το παιδί. Aναμφίβολα, διαφαίνεται μια δυσκολία στη σχέση του παιδιού με το περιβάλλον του. Πολύ συχνά αυτό οφείλεται σε εσφαλμένους χειρισμούς, όπως σε υπερβολική αυστηρότητα στα γεύματα.

Aυτό συμβαίνει γιατί, στη συγκεκριμένη ηλικία, το παιδί βρίσκεται σε πλήρη κινητικότητα και δέχεται δύσκολα την παλινδρόμηση που συνεπάγεται η διαδικασία του ύπνου· κυρίως λόγω της εμφάνισης των πρώτων ονείρων, τα οποία προκαλούν άγχος ή φόβο και κάνουν τον ύπνο μια κατάσταση ανησυχητική. Συνήθως, το πρόβλημα υποχωρεί με τη βελτίωση των αρνητικών συνθηκών.

Τα τελευταία χρόνια, οι δυσκολίες στον ύπνο των παιδιών έχουν αυξηθεί κυρίως στα αστικά κέντρα. Στην πραγματικότητα, ίσως είναι εκδηλώσεις στρες και άγχους, που προέρχονται από τις συνθήκες της καθημερινότητας, οι οποίες βρίσκουν έδαφος να εκφραστούν την ώρα που το παιδί πέφτει για ύπνο, γιατί τότε είναι μόνο του και νιώθει απροστά-τευτο. Όσο πιο εξαρτημένο είναι ένα παιδί ή όσο πιο αγχώδεις είναι οι γονείς του, τόσο πιο συχνά παρουσιάζει τέτοιου είδους διαταραχές.

Επίσης, προσπαθήστε να το βοηθήσετε σταδιακά να εξοικειωθεί με μικρής διάρκειας απομακρύνσεις από αυτό.

 

Από το βιβλίο μου, "Οι γονείς κάνουν την διαφορά"

.akappatou.gr

Εγγραφειτε στο Newsletter μας

Μπορείτε να κάνετε εγγραφή στο Newsletter της Α.Καππάτου και να λαμβάνετε μηνιαία ενημέρωση για θέματα που σας απασχολούν.

Η Α.Καππατου στα social media

strogili photo kappatou

Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή