FinalHeader1200 300

Α. Καππάτου: Το άγχος του αποχωρισμού

Όταν το άγχος γίνεται υπερβολικό και επίμονο, πέρα απ’ όσο αναμένεται για τις συνθήκες και το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού, μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή ρουτίνα και τις δραστηριότητές του. Ίσως δημιουργήσει προβλήματα στις κοινωνικές συναναστροφές του, στη λειτουργικότητά του, αλλά και να επηρεάσει τη σχολική του επίδοση.

Οι αγχώδεις διαταραχές στα παιδιά, σύμφωνα με το εγχειρίδιο διαγνωστικών κριτηρίων της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας DSM-V, είναι η διαταραχή άγχους αποχωρισμού, η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, η ειδική φοβία, η διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία, η ιδεοψυχαναγκαστική - καταναγκαστική διαταραχή, η μετατραυματική διαταραχή στρες, η κοινωνική φοβία και η εκλεκτική αλαλία

Τα συμπτώματα των διαταραχών άγχους είναι παρόμοια σε παιδιά και ενηλίκους, αν και τα παιδιά μπορούν να δείξουν μεγαλύτερη ευερεθιστότητα και απροσεξία. Η συχνότητα των διαταραχών άγχους κυμαίνεται από περίπου 2-15% στα παιδιά και παρουσιάζεται πιο συχνά στα κορίτσια.

Οι γονείς άμεσα πρέπει να αναζητούν επαγγελματική βοήθεια.

Η έρευνα δείχνει ότι τα παιδιά χωρίς θεραπευτική αντιμετώπιση κινδυνεύουν να έχουν κακές επιδόσεις στο σχολείο, να χάνουν σημαντικές κοινωνικές εμπειρίες και, μεγαλώνοντας, ενδέχεται να κάνουν χρήση ουσιών. Με την κατάλληλη θεραπεία –γνωσιακή-συμπεριφορική ή υποστηρικτική ψ/θ, το παιδί θα μάθει πώς να διαχειριστεί τα συμπτώματα της αγχώδους διαταραχής και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή.   

Άγχος αποχωρισμού

Το άγχος αποχωρισμού είναι μια φυσιολογική αντίδραση που ενεργοποιείται στα βρέφη όταν απομακρύνονται από τους γονείς τους και κυρίως από τη μητέρα τους ή την τροφό τους. Έχουν αναπτύξει μ’ εκείνη ιδιαίτερο συναισθηματικό δεσμό με επίκεντρο την ικανοποίηση των βασικών αναγκών τους – βιολογικών και συναισθηματικών. Παρουσιάζεται από τους 7-8 μήνες της ζωής του παιδιού, κορυφώνεται στους 13-18 μήνες και από τα 3 χρόνια σταδιακά υποχωρεί. Το παιδί πλέον δημιουργεί στενές σχέσεις και με άλλα άτομα, έχει περισσότερες δραστηριότητες, συνήθως ξεκινά και τον παιδικό σταθμό.
Υπάρχουν, όμως, παιδιά που εξακολουθούν να παρουσιάζουν υπερβολικό φόβο και ανησυχία κατά τον αποχωρισμό από τη μητέρα ή από άλλα άτομα προσκόλλησης ή από το σπίτι τους που δεν συμβαδίζει με το εξελικτικό τους στάδιο. Σε αυτές τις περιπτώσεις αναφερόμαστε στο παθολογικό άγχος αποχωρισμού που υπάγεται στις αγχώδεις διαταραχές της παιδικής ηλικίας, όπου το παιδί αντιδρά έντονα και βίαια στην απομάκρυνση της μητέρας του. Εμφανίζεται κυρίως στις ηλικίες 5-7 ετών ή 11-14 ετών.

Η διαταραχή του άγχους αποχωρισμού παρουσιάζεται περίπου στο 4% των παιδιών των ηλικιών αυτών. Τα τρία τέταρτα των παιδιών που παρουσιάζουν τη διαταραχή αυτή, αρνούνται για το λόγο αυτό να πάνε στο σχολείο και κλαίνε γοερά προκειμένου να το αποφύγουν, παρουσιάζουν δηλαδή και σχολική φοβία. Το παιδί δυσκολεύεται να προσαρμο-στεί στις υψηλές απαιτήσεις που φοβάται ότι θα αντιμετωπίσει, καθώς αλλάζει η ζωή του με την έναρξη του σχολείου. Στις ηλικίες 11-14 παίζει ρόλο και η έναρξη της εφηβείας. 

Πολλές φορές αλλά όχι πάντα επηρεάζεται το παιδί και από το άγχος αποχωρισμού που βιώνει ο ίδιος ο γονιός του, όταν σκέφτεται ότι θ’ απομακρυνθεί το παιδί από κοντά του.

 

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr

 

Εγγραφειτε στο Newsletter μας

Μπορείτε να κάνετε εγγραφή στο Newsletter της Α.Καππάτου και να λαμβάνετε μηνιαία ενημέρωση για θέματα που σας απασχολούν.

Η Α.Καππατου στα social media

strogili photo kappatou

Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή