Final Header for old website

Ερωτήσεις στον ειδικό

Ερωτήσεις στον ειδικό

11 Οκτωβρίου 2010

E:

εχω την κορη μου που ειναι 2ετων με συνδρομο γουιλιαμς νοητικα ειναι πολυ πισω κινητικα εχει καπως βελτιωθει.ακομα δεν εχει μιλησει .ποτε ξεκιναν να μιλανε τα παιδια με το συνδρομο γουιλιαμς;
Από: βανα, περιστερι

 

Α: Είναι σημαντικό που ήδη έχει γίνει η διάγνωση στο παιδί σας για το σύνδρομο Williams και υποθέτω ότι το παιδί έχει ξεκινήσει να παρακολουθεί ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα. Συνήθως τα παιδιά με αυτό το σύνδρομο μιλούν και μάλιστα υπερβολικά. Αν δεν έχει γίνει αξιολόγηση λόγου ζητείστε να υπάρξει εκτίμηση από λογοθεραπευτή.

Απαντά: Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος

 


E: κ.Καππάτου γεια σας και πάλι, πήγα σε παιδοψυχολόγο για να δω τι θα κάνω με την μικρή. Η γιατρός εστίασε περισσότερο στον σύζυγο και τον χαρακτήρισε ως ιδεοψυχαναγκαστική προσωπικότητα σύμφωνα με αυτά που της ανέφερα. Μου είπε πως θα πρέπει πρώτα να βοηθήσω αυτόν, αλλά έχω ήδη κάνει πολλές προσπάθειες και δεν κατάφερα τίποτα. Μόλις ακούσει κάτι που δεν του αρέσει απλά φεύγει. Το ερώτημά μου είναι τι να κάνω με την μικρή. Να επιτρέψω να έχει σχέσεις ή όχι με τον πατέρα της; (σ' αυτήν την κατάσταση που είναι). Στην περίπτωση που δεν θα τον βλέπει καθόλου, τι νας της πω? ότι ο μπαμπάς είναι άρρωστος και δεν μπορεί να σε δει; Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα την πληγώσει λιγότερο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Από: iapav, Θεσσαλονίκη

Ψυχολογία

Α:Αγαπητή φίλη, είναι πολύ σοβαρό το δίλημμά σας. Το παιδί όμως έχει δικαίωμα να συναντά το πατέρα του ακόμη και αν αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα. Δυστυχώς το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι ο πατέρας δεν δέχεται να ζητήσει εξειδικευμένη βοήθεια. Επειδή χρειάζεται προσεκτική εκτίμηση των παραμέτρων θεωρώ ότι είναι καλύτερα να συμβουλευτείτε την παιδοψυχολόγο στην οποία απευθυνθήκατε και γνωρίζει το ιστορικό σας. Συζητείστε μαζί της το ενδεχόμενο να είστε παρούσα εσείς ή κάποιο άλλο συγγενικό ή φιλικό σας άτομο που εμπιστεύεστε κατά την ώρα της επικοινωνίας του πατέρα με το παιδί που δεν θα διαρκεί για πολύ. Παράλληλα δοκιμάστε να συζητήσετε με κάποιο άτομο του περιβάλλοντός του συζύγου σας, που ίσως τον επηρεάσει θετικά ώστε να ζητήσει βοήθεια. Τελικά αν κρίνετε ότι δεν είναι σε θέση να επικοινωνήσει με το παιδί ίσως εξετάσετε τη πιθανότητα για κάποιο διάστημα να μην τον συναντά εξηγώντας με απλά λόγια στη μικρή την αλήθεια. Αυτά που σας γράφω είναι κάποιες κατευθύνσεις, τη τελική απόφαση θα την πάρετε μόνο εσείς σε συνεργασία με την ειδικό που γνωρίζει το ιστορικό σας.

Απαντά: Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος

 


E: Καλησπέρα, έχω ένα αγόρι 10 ετών, σαν χαρακτήρας ειναι καλό παιδί. Φέτος που άρχισαν τα μαθήματα, ξεκίνησε με καλή διάθεση και για κακή μας τύχη ο δάσκαλος ειναι στον κόσμο του. Δεν του έχουμε στερήσει τίποτα, έχει ότι ζητήσει. Ήθελα να του δώσω ένα κίνητρο για να στρώσει, να  τον έγραφα στο ποδόσφαιρο που μου είχε ζητήσει. Το αποτέλεσμα παρότι που του την έχω χαρίσει πολλές φορές, δεν λέει να διορθωθεί. Μόνο με φωνές και αρκετές κουβέντες κάνει κάτι μονο για λίγο και ξανά τα ίδια... Ευχαριστώ
Από: dimitrios, peristeri

 

Α:Πολλά παιδιά στην αρχή της σχολικής χρονιάς δυσκολεύονται να αφήσουν τις καλοκαιρινές συνήθειες και να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του σχολείου, σταδιακά όμως μπαίνουν στο κλίμα των σχολικών υποχρεώσεων. Καλά πράξατε και τον γράψατε σε ομάδα ποδοσφαίρου γιατί αυτό είναι ανεξάρτητο από τα μαθήματα. Δοκιμάστε να κάνετε συμφωνία μαζί του αρχικά για την ώρα που θα ξεκινά το διάβασμα και ελέγχετε παροδικά αν έχει προετοιμάσει τα μαθήματα. Δώστε του κίνητρο για την ώρα που τελειώνει. Φροντίστε να είστε σταθερή και αποφεύγετε να φωνάζετε γιατί δεν έχει νόημα. Αν η αναβλητικότητα και η άρνηση του παιδιού συνεχίζονται εξετάστε την συμπεριφορά σας καθώς και πόσο συγκεκριμένη και σαφής είστε στα όρια που του βάζετε. Αν νιώθετε ότι δεν τα καταφέρνετε ζητείστε βοήθεια από ψυχολόγο.

Απαντά: Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος

 

E: Ο γιος μου ειναι 3 ετών και 2 μηνών και υπάρχει σοβαρή περίπτωση να χωρίσω με τον συζυγό μου. Στο σπίτι δεν επικρατούν καβγάδες, ένταση και δυσάρεστες καταστάσεις (φωνές κ.λπ.), αλλά σίγουρα δεν υπάρχει τρυφερότητα και ιδιαίτερο συναίσθημα μεταξύ της μαμάς και του μπαμπά γεγονός που προφανώς γίνεται αντιληπτό από το παιδί. Θα ήθελα τη συμβουλή σας σχετικά με το πως θα εξηγήσω στο παιδί το θέμα του χωρισμού και της μετεγκατάστασης μας σε άλλο σπίτι από τον μπαμπά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το παιδί δεν θα βλέπει τον μπαμπά ή ότι θα ακούει την παραμικρή κατηγορία γι' αυτόν. Επίσης τί μπορεί να περιμένω σαν αλλαγή συμπεριφοράς από το παιδί λόγω του άγχους από τον χωρισμό και της ευρύτερης αλλαγής. Ευχαριστώ!
Από: MARIA KAL,

 

Α:Είναι απαραίτητο να ενημερώσετε το παιδί σας για την απόφαση σας, με απλά λόγια προσαρμοσμένα στην ηλικία του. Κατά την ώρα της ανακοίνωσης καλό είναι να είστε μαζί και οι δυο γονείς προκειμένου να νιώσει ασφάλεια. Θα του εξηγήσετε ότι αποαφασίσατε να μένετε σε χωριστά σπίτια. Το ίδιο με τη μαμά θα μένουν μαζί σε ένα άλλο σπίτι και θα συναντά πολύ συχνά το μπαμπά του. Θα το διαβεβαιώσετε ότι θα το αγαπάτε πολύ και ότι έτσι θα είναι καλύτερα για όλους .Ενθαρρύνετε το παδί να εκφράσει τα συνασθήματά του. Φροντίστε να τηρείτε το πρόγραμμα που είχατε πριν το χωρισμό .Οι αντιδράσεις του εξαρτώνται από το τρόπο που θα διαχειριστείτε το διαζύγιο καθώς και από τη σχέση που θα διαμορφώσει το παιδί με το κάθε γονιό του. Κάθε παιδί αντιδρά με το τρόπο του. Κάποιες πιθανές αντιδράσεις είναι το άγχος αποχωρισμού, η ανασφάλεια, η ενοχή, η ανησυχία στον ύπνο, ο θυμός κ.ά. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και σταθερότητα.

Απαντά: Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος

 

 

E: Γεια σας! Εχουμε ενα αγορακι 4 ετων. Πριν μια εβδομαδα ξεκινησε κολυμβητηριο και ενω θεωρητικα το ηθελε πολυ, πρακτικα, με το που φτανουμε εκει αρχιζει να κλαιει και να μην θελει να συμματασχει. Μαλιστα, δεν ακουει ουτε τις προτροπες φιλου του που κολυμπαει κι αυτος, ουτε τους δασκαλους του που τον καλοπιανουν. Εχει γινει ηδη τρεις φορες και δεν ξερουμε τι να κανουμε. Να συνεχισουμε τις προσπαθειες με την ελπιδα οτι καποια στιγμη θα ξεπερασει τους οποιους φοβους του (χωρις να μας λεει τι φοβαται) ή να σταματησουμε μηπως του δημιουργησουμε κενενα ψυχικο τραυμα ή φοβια; Ευχαριστω
Από: Γιώργος, Θεσ/νικη

Α:Πολλές φορές τα παιδιά ενώ στην αρχή θέλουν να ξεκινήσουν μια δραστηριότητα στην πορεία για διάφορους λόγους δυσανασχετούν. Προσπαθείστε να πείσετε το γιό σας , σε συνεργασία με το προπονητή να συνεχίσει, αν όμως μετά από κάποιες φορές το παιδί εξακολουθεί να αρνείται δεν υπάρχει λόγος να τον πιέζετε. Είναι πολύ μικρός και ίσως δεν είναι έτοιμος ακόμη. Αλλα παιδιά δέχονται την νέα εμπειρία ευχάριστα άλλα όχι τόσο. Δεν πρέπει να δώσετε έμφαση στο γεγονός. Αναλογιστείτε όμως τη γενικότερη συμπεριφορά σας μήπως άθελά σας τον υπερπροστατεύετε. Ίσως χρειαστεί να τροποποιήσετε λίγο τη στάση σας να του δώσετε πρωτοβουλίες, να τον ενθαρρύνετε, να έχει επαφή με παιδάκια κλπ.

Απαντά: Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος

mommy kids in. gr

Tags:

Εγγραφειτε στο Newsletter μας

Μπορείτε να κάνετε εγγραφή στο Newsletter της Α.Καππάτου και να λαμβάνετε μηνιαία ενημέρωση για θέματα που σας απασχολούν.

Η Α.Καππατου στα social media

strogili photo kappatou

Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή