Final Header for old website

Δεν χωρίζουν τα ζευγάρια και την πληρώνουν τα παιδιά

divorce

Από την Αλεξία Σβώλου 

Αναγκαστική συμβίωση

Νέα ήθη διαμορφώνει η οικονομική κρίση στην μνημονιακή Ελλάδα, διαταράσσοντας τις ευαίσθητες ισορροπίες της ήδη ταραγμένης οικογενειακής ζωής, καθώς υποχρεώνει σε αναγκαστική συμβίωση τα εν διαστάσει ζευγάρια. Πρόκειται για ένα νέο φαινόμενο των καιρών, που οφείλεται αποκλειστικά στην οικονομική  στενότητα των ελληνικών νοικοκυριών και εκδηλώνεται με την άρνηση πολλών τσακωμένων ζευγαριών   να προχωρήσουν στην επίσημη διάλυση του γάμου τους  παρ’ ότι αμφότεροι οι σύζυγοι έχουν συνειδητοποιήσει πως το γυαλί ράγισε οριστικά.

Πολλά αντίστοιχα περιστατικά έχουν καταγραφεί από τη Μονάδα Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείοθυ «Αγλαία Κυριακού» και οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας πως η υποχρεωτική συμβίωση των ζευγαριών – εν είδει λευκού  γάμου – υπονομεύει την ψυχική υγεία των παιδιών , καθώς τα υποχρεώνει να ζουν σε σπίτια όπου η ατμόσφαιρα μυρίζει διαρκώς μπαρούτι.

Λάθος πρότυπο

Όπως εξηγεί στην «F.S.» η Άρτεμις Τσίτσικα, επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής και επιστημονική υπεύθυνη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας : « Όταν υπάρχουν παιδιά, οι γονείς πρέπει να δίνουν στη σχέση τους πολλές ευκαιρίες και να μην καταλήγουν εύκολα στο διαζύγιο. Αν όμως τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο, ο γάμος πρέπει να διαλύεται, γιατί η συμβίωση μόνο για την εξοικονόμηση χρημάτων δεν κάνει καλό στους λιλιπούτειους. Τα παιδιά έχουν κεραίες, δεν μπορείς να τους κρύψεις τίποτα και είναι πολύ βλαβερό για την ψυχοσύνθεσή τους να βιώνουν διαρκώς μια συγκρουσιακή κατάσταση.

Επιπλέον,  μέσα από το σπίτι τα παιδιά παίρνουν τα πρότυπα πάνω στα οποία θα χτίσουν τη δική τους οικογένεια και αυτά είναι λανθασμένα πρότυπα».Και συνεχίζει: «Ο γάμος λοιπόν  σε αυτές τις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει επιστροφή πρέπει να λύεται και η οικογένεια  να αναδομείται και από τις δύο πλευρές, δηλαδή και οι δυο γονείς να ξαναφτιάχνουν τη ζωή τους. Αυτό συνήθως θεωρείται αυτονόητο μόνο για τον πατέρα, που αφήνει πίσω τα παιδιά καθώς η επιμέλεια τους δίδεται κατά κανόνα στη μητέρα. Η τελευταία συνήθως προσκολλάται πάνω τους, εγκλωβίζεται και δεν ξαναπαντρεύεται , ενώ, όταν αυτά μεγαλώσουν, τους υπενθυμίζει με κάθε τρόπο πως εκείνη τους αφιερώθηκε και τα θυσίασε όλα για χάρη τους. Είναι όμως μεγάλο σφάλμα για ένα γονιό να ξεστομίσει τέτοιες φράσεις. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως καλός γονιός είναι μόνο ο ικανοποιημένος γονιός , αυτός που έχει διατηρήσει την ψυχική του ισορροπία. Και πως τα παιδιά χρειάζονται πάνω απ’ όλα ασφάλεια, και για να τους την προσφέρουμε πρέπει να είμαστε δυνατοί, ειλικρινείς, αισιόδοξοι- να μην φέρνουμε ποτέ μιζέρια μέσα στο σπίτι – και ικανοποιημένοι από τη  ζωή μας».

Προβλήματα υγείας έχουν τα παιδιά των διαλυμένων οικογενειών

Σύμφωνα με μια νέα, αγγλική μελέτη  που δημοσιεύτηκε στο Οικονομικό και Κοινωνικό Βρετανικό Ερευνητικό Συμβούλιο, τα παιδιά των διαζευγμένων ζευγαριών υφίστανται σοβαρές περενέργειες       από το χωρισμό των γονιών τους. Επιπλέον, οι επιπτώσεις του διαζυγίου δεν περιορίζονται στην ψυχοσύνθεση των λιλιπούτειων , αλλά αφορούν τη γενικότερη υγείας τους, με τα παιδιά των χωρισμένων γονιών να έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άσθμα, να αποκτήσουν περιττά κιλά και να γίνουν επιρρεπή σε ατυχήματα. Ιδιαίτερα ανησυχητική θεωρείται από τους ερευνητές η μακροχρόνια αύξηση των επιπέδων των ορμονών του στρες που παρατηρείται στα παιδιά των διαλυμένων οικογενειών. Πρόκειται για μια χρόνια αύξηση  στην ορμόνη κορτιζόλη, η οποία συνδέεται  με πληθώρα οργανικών  διαταραχών στην ενήλικη ζωή, από αυπνία μέχρι παχυσαρκία, σακχαρώδη  διαβήτη  και καρδιαγγειακές παθήσεις. Η ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος και συγγραφέας Αλεξάνδρα Καππάτου χαρτογραφεί στην «F.S» τους κλυδωνισμούς που συνοδεύουν ένα διαζύγιο: « Όταν οι γονείς χωρίζουν, «σπάει» το προστατευτικό κουκούλι που περιβάλλει τα παιδιά και αλλάζουν τα δεδομένα της οικογένειας. Η χειρότερη συνέπεια είναι να γίνει το παιδί «μπαλάκι» στη διαμάχη των γονιών . Εξίσου καταστροφικό για τον ψυχισμό των παιδιών είναι να αποξενωθεί ο γονιός που φεύγει από το σπίτι – και αυτός συνήθως είναι ο πατέρας,-   εφόσον παντρευτεί ξανά και δημιουργήσει νέα οικογένεια με τη δεύτερη γυναίκα του, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τα παιδιά από την πρώτη τους σύζυγο. Ωστόσο, αν οι γονείς διαχειριστούν σωστά την κατάσταση, το διαζύγιο τους μπορεί να γίνει λιγότερο επώδυνο για τα παιδιά».

Η Κα Καππάτου συνεχίζει  εξηγώντας τι πρέπει να κάνουν όσοι χωρίζουν :  « Κατ’ αρχάς, λέμε την αλήθεια στα παιδιά, φροντίζοντας να την προσαρμόσουμε στην ηλικία τους. Αν υπάρχει εξωσυζυγική σχέση του ενός γονιού δεν το θίγουμε, ειδικά αν τα παιδιά είναι μικρά. Επίσης τονίζουμε στα βλαστάρια μας πως δεν φταίνε εκείνα που χωρίζουμε – γιατί τα παιδιά πλάθουν σενάρια με το μυαλό τους – και αποφεύγουμε τους καυγάδες. Τους επισημαίνουμε πως ό,τι κι αν έχουμε να χωρίσουμε σαν ζευγάρι, εκείνα θα παραμείνουν παιδιά μας και θα μας κρατήσουν ενωμένους. Τέλος, ενισχύουμε τη σταθερότητα των σχέσεων των παιδιών με τον απόντα γονιό – που στο 90% των περιπτώσεων είναι ο πατέρας – και δεν τα εμποδίζουμε να τον βλέπουν  όσο πιο συχνά γίνεται.

Πως βιώνει το διαζύγιο στην οικογένεια    μια έφηβη

Η 16 χρονη Ελεάνα επισκέπτεται συχνά τη Μονάδα Εφηβικής Υγείας  του Νοσοκομείου «Αγλαία Κυριακού» και έχει βιώσει από νωρίς την επίδραση του διαζυγίου στην παιδική ψυχή. Με τη  μαρτυρία της στην «F.S» καταγράφει τις σκέψεις της και αποδεικνύει ότι ένας έφηβος μπορεί να είναι πολύ πιο σοφός από έναν ενήλικα, καθώς η ίδια λέει : « Η οικογένεια είναι ένας από τους βασικότερους θεσμούς, γιατί μέσα σε αυτή δημιουργείται το πιο αγνό πράγμα στον κόσμο, το παιδί , που στη συνέχεια γίνεται έφηβος. Οι γονείς δεν αρκεί που του έδωσαν ζωή, πρέπει να του προσφέρουν σταθερότητα , γνώσεις και ποιότητα ζωής, γιατί μόνο έτσι θα χτίσει την δική του προσωπικότητα. Δυστυχώς, πολλοί γονείς το ξεχνούν  και πολλά παιδιά έχουν μόνο ένα γονιό να τα νοιάζεται και να τα μεγαλώνει. Ο άλλος γκρεμίζει τα πάντα , ώσπου ένα διαζύγιο τα διαλύει όλα.  Και το παιδί τι κάνει; Σκέφτεται το μόνο θετικό , την απουσία καυγάδων, και τα πολλά αρνητικά, όπως την αλλαγή τρόπου ζωής , τις στερήσεις , την απόρριψη. Και ζηλεύει τα άλλα παιδιά, νιώθε μίσος, αναζητά τη βία, νιώθει ευάλωτο σε κινδύνους  όπως τα ναρκωτικά. Κανένας όμως γονιός δεν έχει το δικαίωμα  να καταστρέφει το παιδί του».   

Freesunday

Tags:

Εγγραφειτε στο Newsletter μας

Μπορείτε να κάνετε εγγραφή στο Newsletter της Α.Καππάτου και να λαμβάνετε μηνιαία ενημέρωση για θέματα που σας απασχολούν.

Η Α.Καππατου στα social media

strogili photo kappatou

Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή