- Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος - https://akappatou.gr -

Θρηνώντας ένα παιδί που δε γνώρισες – μέρος B

Μπορεί ποτέ κανείς να το ξεπεράσει;

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγο-Παιδοψυχολόγο

Αυτό στο οποίο φαίνεται να συμφωνούν οι γονείς που έχουν βιώσει μια τέτοια απώλεια, είναι ότι πρόκειται για μια θλίψη που δε φεύγει ποτέ. Όμως είναι μια θλίψη που με το πέρασμα του χρόνου, μπορεί μεν πάντα να πονάει, όμως με τον καιρό μεταβάλλεται και μετουσιώνεται σε κάτι με το οποίο αντέχεις να ζεις, αν και ίσως ποτέ όπως πριν.

Σε σχετική μελέτη (Lin, Lasker, 1996) φάνηκε ότι δύο χρόνια μετά το γεγονός 41% των γονιών που συμμετείχαν έδειξαν μια φυσιολογική πτωτική πορεία των συμπτωμάτων της θλίψης τους, όμως το υπόλοιπο 59% φάνηκε ότι ακόμα διακατεχόταν από αυτή με κάποιον τρόπο.

Όπως φαίνεται, ένας από τους λόγους που μπορεί να καθυστερήσουν την επούλωση, είναι το γεγονός ότι αρκετοί γονείς κατηγορούν τον εαυτό τους για ό,τι συνέβη. Όπως φαίνεται κι από ερευνητικά στοιχεία (Leppert, Pahlka, 1984) η αυτοτιμωρία μπορεί να επιμηκύνει τη διαδικασία του πένθους ειδικά αν υπήρχε αμφιθυμία ως προς την εγκυμοσύνη (αν π.χ. η μητέρα δεν ήταν σίγουρη αν επιθυμούσε ή όχι το παιδί) ή αν υπάρχει η σκέψη ότι έκαναν κάτι λάθος (π.χ. κάπνιζαν ή κουράζονταν κατά τη διάρκεια της κύησης).

Εκτός από τη συγχώρεση του εαυτού μας και την αποδοχή πώς ότι συνέβη ήτανε πέρα από τις δυνάμεις μας, αυτό που φαίνεται ότι μπορεί να βοηθήσει, είναι η υποστήριξη από το περιβάλλον μας. Όσο μεγαλύτερη είναι αυτή η υποστήριξη, τόσο καλύτερα μπορούμε να διαχειριστούμε τη θλίψη που έφερε αυτή η απώλεια στη ζωή μας (Toedter, Lasker et al., 2001)

Σημαντικό ρόλο όπως είδαμε παίζει και η συντροφική μας σχέση. Όσο πιο ενωμένοι μείνουμε με τον σύντροφό μας, τόσο καλύτερα θα καταφέρουμε να αντεπεξέλθουμε. Αντίθετα, η έλλειψη υποστήριξης μεταξύ μας και η απομάκρυνση συντείνει στην επικράτηση της θλίψης (Cuisinier, Kuijpers et al., 1993).

Κάτι που επίσης φαίνεται να επηρεάζει την περίοδο και την ένταση του πένθους, είναι η ύπαρξη άλλων παιδιών. Από έρευνες, έχει φανεί ότι οι γυναίκες που έχασαν ένα μωρό χωρίς να έχουν άλλα παιδιά είχαν σημαντικά πιο υψηλά ποσοστά θλίψης από τις γυναίκες που είχαν κι άλλα παιδιά (Adolfsson, Bertero, Larsson, 2006). Επίσης, έχει φανεί ότι μία επόμενη επιτυχημένη εγκυμοσύνη απαλύνει τον πόνο από την προηγούμενη απώλεια (Cuisinier, Janssen et al., 1996)

Πώς αλλιώς μπορείτε να βοηθήσετε τον εαυτό σας