iStock-1159219287-666x399-1
Εκτύπωση άρθρου


«Το παιδί μου λέει “όχι”, πριν ακόμη προλάβω να του πω αυτό που θέλω» μου λέει η μητέρα της τρίχρονης Γιούλης, απελπισμένη από τη συμπεριφορά της κόρης της. Άλλοι γονείς λένε ότι το παιδί προσποιείται πως δεν τους άκουσε, ή φωνάζει «όχι» και αρχίζει να κλαίει, ή αρνείται ό,τι κι αν του ζητήσουν.
Από τα δύο του χρόνια, το παιδί «παλεύει» ανάμεσα στην ανάγκη του να μεγαλώσει και την πλήρη εξάρτησή του από τους γονείς για αγάπη και φροντίδα. Λέγοντάς τους «όχι», υψώνει το ανάστημά του. Tο θέμα για το παιδί δεν είναι αν θα υπακούσει σε συνήθεις εντολές για θέματα της καθημερινότητας –φαγητό, ντύσιμο, έξοδος–, αλλά πώς θα εδραιώσει την έννοια του εαυτού του, της προσωπικότητάς του, η οποία είναι πέρα από τη σχέση με τους γονείς. Δεν αμφισβητεί την επιβολή τους, απλώς προσπαθεί να γίνει ένα ξεχωριστό άτομο.
Τι θα πρέπει να γνωρίζετε
• Μάθετε να ελίσσεστε όταν «προσκρούετε» στα «όχι» του παιδιού, αλλά κυρίως να αναγνωρίζετε ή να αποφεύγετε, όσο είναι δυνατόν, τις δύσκολες καταστάσεις που ξέρετε ότι θα προκαλέσουν την άρνησή του.

• Πίσω από το κίνητρο που ωθεί το παιδί σας να γίνει ανεξάρτητο, βρίσκεται η επιθυμία του να σας ευχαριστήσει και να εισπράξει τον έπαινό σας.

• Mπορείτε να θέτετε όρια που είναι μετρημένα, απλά και σαφή. Έχοντας καταλάβει αυτά τα όρια, αισθάνεται πιο ασφαλές στον έλεγχο των δικών του δυνάμεων.

• Προτιμάτε να του δίνετε τη δυνατότητα να παίρνει «αποφάσεις» προσαρμοσμένες στην ηλικία του, όποτε είναι δυνατό, παρά να του κάνετε ερωτήσεις στις οποίες θα απαντήσει αυτομάτως «όχι».

• Σεβαστείτε τις προτιμήσεις του, γιατί έτσι στηρίζετε την ανεξαρτησία του και του δίνετε την ευκαιρία να γίνει αυτόνομο άτομο που μπορεί να σταθεί στα πόδια του.

• Δεν μπορείτε να απαιτείτε από ένα παιδί τριών ή τεσσάρων χρόνων να εκτελέσει με ακρίβεια εκείνο που του έχετε πει· χρειάζεται βοήθεια και υπομονή για να το πράξει.

• Αντιμετωπίστε κάθε πρόβλημα ξεχωριστά και, αν μια συμπεριφορά επαναλαμβάνεται, αποφύγετε να του το επισημαίνετε – π.χ. «Δεν μαζεύεις ποτέ τα παιχνίδια σου». Τονίζοντας το «ποτέ», μπορεί να το κάνετε να πιστέψει ότι δεν του έχετε εμπιστοσύνη και ότι το απαξιώνετε συνολικά.

• Δώστε του εναλλακτικές. Aν, για παράδειγμα, περιμένετε επισκέπτες, ενημερώστε το εγκαίρως. Aν παραπονείται ότι πλήττει με όλους αυτούς τους μεγάλους, ακούστε το προσεκτικά, συμφωνώντας ίσως μαζί του, παράλληλα όμως προτείνετέ του μια εναλλακτική δυνατότητα. Για παράδειγμα, μπορείτε να καλέσετε έναν φίλο του για να παίξουν ή να το παροτρύνετε να ασχοληθεί με ένα παιχνίδι που του αρέσει ιδιαίτερα, όσο εσείς ασχολείστε με τους καλεσμένους σας.

• Όταν καταλαβαίνετε το παιδί σας, μπορείτε να χαμογελάτε μέσα σας με την ισχυρογνωμοσύνη του. Όσο κι αν εκνευρίζεστε κάποιες φορές, αυτά τα περιστατικά αποτελούν ευκαιρία για να έρθετε πιο κοντά.

Απόσπασμα

Copy link
Powered by Social Snap