Λέξεις που ακούγονται σαν αστείο, αλλά για τη Γενιά Α είναι καθημερινή γλώσσα. Τι σημαίνουν, από πού προέκυψαν και γιατί αν δεν τις ξέρεις, χάνεις τη μισή κουβέντα.
Αθανασία Ανεζάκη
Sigma, skibidi, fanum tax! H Gen A, γράφει τη δική της ιστορία στην αρκγό της εφηβικής ζωής. Νεαρά παιδιά που πήραν τη σκυτάλη από τη Γενιά Z, παιδιά που έχουν μεγαλώσει απόλυτα μέσα σ’ έναν ψηφιακό κόσμο, επικοινωνούν, τρολάρουν και μοιράζονται την καθημερινότητά τους, μέσα από λέξεις που ούτε οι γονείς τους μπορούν να κατανοήσουν! Το αν μοιράζονται όμως μυστικά ή μεγαλώνουν το χάσμα γενεών, μας βοηθά να το ανακαλύψουμε ένας ιδιαίτερα δημοφιλής youtuber που μετρά δεκάδες εκατομμύρια views στα βίντεο που αναρτά στο διαδίκτυο.
Ο 36χρονος Xiaomanyc, βιρτουόζος στη δημιουργία ψηφιακού περιεχομένου, που μετρά δεκάδες εκατομμύρια views σε κάθε του ανάρτηση, φόρεσε τα γυαλιά του και το σακάκι του και στάθηκε απέναντι από τους μαθητές ενός σχολείου κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών η οποία καθιερώθηκε το 2001, ώστε να προωθήσει την εκμάθηση ξένων γλωσσών, τη διαπολιτισμική κατανόηση και την πλούσια γλωσσική πολυμορφία της Ευρώπης.
Αυτή τη φορά, ο youtuber – «Καθηγητής» που συνήθως μαθαίνει πολύ γρήγορα δύσκολες ξένες γλώσσες, όπως Μανδαρινικά Κινέζικα ή Ταγκαλόγκ, «σπούδασε» την εφηβική αργκό και ξεκίνησε την ομιλία του με φράσεις όπως:
«If you don’t submit your papers, it’s gonna be a lowkey W for the sigma who did.» Δηλαδή: «Αν δεν υποβάλετε τις εργασίες σας, θα πάρει ένα συγκρατημένο W, όποιος ωραίος τύπος επιλέξει να το κάνει»
«Don’t be delulu, studying is necessary.» Που σημαίνει: «Μην αυταπατάστε, το διάβασμα είναι απαραίτητο»
«Yo chat, is this quiz skibidi?» του οποίου η ερμηνεία είναι: «Γεια, αυτό το κουίζ είναι άθλιο, κακό;»
Και κάπως έτσι η ομιλία του είχε τεράστια απήχηση. Γιατί ο Xiaomanyc, έγινε ένας άνθρωπος που τους καταλαβαίνει, δεν τους κρίνει και τελικά εγκρίνει την καθημερινότητά τους και τον τρόπο ομιλίας τους. Η επιβεβαίωση ήρθε από τα ξέφρενα γέλια κάθε φορά που ένα «ohio , no cap, rizz ή gyatt» έβγαινε από τα χείλη του. Λέξεις, οι οποίες ήταν απόλυτα εναρμονισμένες με μια ομιλία που απευθύνεται στα παιδιά της Γενιάς Α. Η πρώτη γενιά δηλαδή που γεννήθηκε τον 21ο αιώνα από τους Millennialsκαι η οποία ολοκληρώνεται γύρω στο 2025.
Πώς γεννήθηκε η αρκγό της Gen A και τι σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιούν
Πώς γεννιούνται όμως οι λέξεις και ποια είναι συνήθως η προέλευσή τους; Gen X, Millennials, Gen Z, Gen A, Gen B και πάει λέγοντας. Η σκυτάλη περνάει από γενιά σε γενιά, όμως συνήθως η προηγούμενη αρκγό «σβήνει» όταν οι οπαδοί της, ξεπερνούν την εφηβεία και χάνονται στην καθημερινότητα της ρουτίνας, της εργασίας, της ανατροφής των παιδιών και της φροντίδας της οικογένειας.
Ωστόσο τα ερεθίσματα της Γενιάς Α, προέρχονται από τον ψηφιακό κόσμο. Κινούμενα σχέδια και ηλεκτρονικά παιχνίδια, streamers, ακόμα και σειρές σε πλατφόρμες, «γεννούν» λέξεις που χρησιμοποιούνται καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμα και μέσα στις σχολικές αίθουσες ή στις συζητήσεις με τους γονείς που μένουν ν’ αναρωτιούνται για τι πράγμα τους μιλά το παιδί τους.
Ας μάθουμε λοιπόν μερικές από αυτές:
Rizz/Rizzler: Χάρισμα ή ικανότητα φλερ. Διαδόθηκε από streamers.
Skibidi: Κάτι ωραίο, κακό ή παράξενο (εξαρτάται από τα συμφραζόμενα).
Sigma: Κάποιος που είναι ωραίος ή ηγέτης.
Fanum Tax: Κλέβω κάτι. Ο όρος ξεκίνησε από τον streamer Kai Cenat και τους φίλους του.
Ohio: Αναφέρεται σε κάτι παράξενο, εκκεντρικό ή ανατριχιαστικό. Προέρχεται από τα memes που σατιρίζουν περιστατικά στο Οχάιο.
Sus: Ύποπτο, περίεργο. Η έμπνευση ήρθε από το ηλεκτρονικό παιχνίδι Among Us.
Delulu: Παραληρηματικό.
Brain Rot: Αργκό για περιεχόμενο χαμηλής ποιότητας, εθιστικό.
No Cap: Χωρίς ψέματα. Λέω την αλήθεια.
Gyatt: Ένα επιφώνημα έκπληξης. Χρησιμοποιείται όταν βλέπουν κάτι ελκυστικό.
Αυτοί είναι οι λόγοι που οι νέοι επικοινωνούν με αργκό
Είναι όμως όλα τόσο αθώα; Απλώς λέξεις που αλλάζουν με το πέρασμα των ετών και των γενεών; Το βασικό ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί όταν ακούμε αυτόν τον κώδικα επικοινωνίας, είναι γιατί τα παιδιά επιλέγουν να επικοινωνούν με αργκό. «Slang» όπως λέγεται πλέον στη δική τους εποχή. Μια γλώσσα ανεπίσημη, καθημερινή, κατά την οποία χρησιμοποιούνται παραποιημένες λέξεις που ξεγλιστρούν από τα «όρια» των λεξικών.
Η κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος-συγγραφέας, εξηγεί μέσω του Flash.gr πώς πρόκειται ουσιαστικά για έναν τρόπο που τους επιτρέπει να διεκδικούν την αυτονόμησή τους, να εκδηλώνουν τις σκέψεις τους, να διαφοροποιούνται…
«Καταρχάς, το πιο βασικό απ’ όλα είναι ότι βοηθάει τους εφήβους στη διαμόρφωση της ταυτότητας τους. Τι εννοώ με αυτό… Οι έφηβοι χρησιμοποιούν την αργκό για να διαφοροποιηθούν από τους ενήλικες, αλλά κυρίως από τους γονείς τους. Είναι δηλαδή ένας τρόπος «ήπιας» επανάστασης για να δείξουν ότι “εγώ είμαι πιο μπροστά από εσένα” και να διεκδικήσουν με αυτόν τον τρόπο έναν δικό τους κωδικό επικοινωνίας που δεν μπορούν οι γονείς να διεισδύσουν και να κατανοήσουν. Ένας τρόπος να διεκδικήσουν την αυτονομία τους. Να δείξουν ότι είναι μέλη μιας ομάδας, η οποία είναι ιδιαίτερη κι αυτό είναι που τους κάνει να αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου, ότι μοιράζονται κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Αυτά τα κοινά είναι και η γλώσσα που χρησιμοποιούν.
Η αργκό δηλαδή λειτουργεί ως ένα κοινό σημείο επικοινωνίας, που τους βοηθά να προχωρήσουν στη διεκδίκηση της αυτονόμησής τους και να δείξουν στους άλλους ότι έχουν μεγαλώσει. Με αυτόν τον τρόπο εκδηλώνουν σκέψεις, προβληματισμούς, διάφορα συναισθήματα ακόμα και αρνητικά και κυρίως νιώθουν ότι υπάρχουν άλλα παιδιά δίπλα τους -στην ίδια φάση με αυτά- τα οποία τα καταλαβαίνουν. Με λίγα λόγια, μοιράζονται έναν κώδικα που τους κάνει να διαφέρουν από τον κόσμο των ενηλίκων, δείχνοντας ότι ανήκουν σ’ έναν χώρο που δεν επιτρέπεται να εισβάλλει κάποιος σε αυτόν.»
Πώς πρέπει ν’ αντιδρούν οι γονείς όταν δεν καταλαβαίνουν τι τους λέει το παιδί τους
Αυτή η διαφορετικότητα κι η αποκλειστική «πρόσβαση» μέσω της επικοινωνίας σ’ έναν κόσμο που εξαιρεί τους ενήλικες, είναι που πρέπει να σεβαστούν οι γονείς. Πολλές φορές, τονίζει η κυρία Καππάτου, οι ενήλικες σε μια πιο απλοϊκή προσέγγιση του θέματος, μπορεί να ειρωνευτούν τα παιδιά τους ή ακόμα και να προσπαθήσουν να τα μιμηθούν. Και οι δύο περιπτώσεις, δεν προτείνονται. Το πιο σημαντικό είναι να προσπαθήσουν να έρθουν κοντά τους, να επικοινωνήσουν ουσιαστικά και ανοιχτά, να εκφράσουν απορίες ώστε ν’ αποκλείσουν το ενδεχόμενο πίσω από τις ακατονόητες λέξεις να κρύβεται κάτι «επικίνδυνο» και τελικά να τους επιτρέψουν να έχουν το δικό τους «χώρο» για να εκφράζονται ελεύθερα…
«Βάση των μελετών που έχουμε στη διάθεσή μας, πίσω από την χρήση της αργκό δεν υπάρχει κάποια επικινδυνότητα, με κάποιες εξαιρέσεις βεβαίως. Υπάρχουν περιπτώσεις που ακατανόητοι κώδικες επικοινωνίας, «κρύβουν» υποθέσεις με ουσίες, σεξουαλική παρενόχληση ή άσκηση βίας. Επειδή λοιπόν πολλές φορές οι γονείς φοβούνται, ειρωνεύονται τον έφηβο ή τον διακόπτουν ή τέλος πάντων δεν προσπαθούν αρκετά ώστε να επικοινωνήσουν μαζί του.
Εγώ αυτό που θα πρότεινα στους γονείς είναι να ακούσουν αυτό που τους λέει το παιδί τους, να το ρωτήσουν τι εννοεί όταν λέει κάποιες λέξεις ιδιαίτερες, να του κάνουν μια κουβέντα δείχνοντας μεγάλη προσοχή σε αυτό που τους λέει ο έφηβος και γιατί όχι, να γελάσουν μαζί.
Το πιο σημαντικό ωστόσο είναι να παρατηρούν το παιδί τους. Να βλέπουν τα συναισθήματα του όταν επικοινωνεί με αργκό και να του δείχνουν ότι προσπαθούν να καταλάβουν τον κόσμο του. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τη δική του γλώσσα σε μια προσπάθεια να φανούν άνετοι, γιατί έτσι του περνούν το μήνυμα ότι δεν είσαι κάτι διαφορετικό από εμάς, κάνοντας τη μαγεία της διαφορετικότητας να υποχωρεί για τον έφηβο.»