00740737841da602d72683865456a54e
Εκτύπωση άρθρου


Eμείς οι ενήλικοι συχνά νιώθουμε το δυσάρεστο αίσθημα των ενοχών. Πολλές φορές δεν καταφέρνουμε να το διαχειριστούμε και μας καταδιώκει, κάνοντας τη ζωή μας δύσκολη.
Έχετε σκεφτεί ποτέ, όμως, ότι το παιδί σας είναι πιθανόν να νιώθει επίσης ενοχές για διάφορες αντιδράσεις, πράξεις ή μορφές συμπεριφοράς του που δεν συμβαδίζουν με όσα θα θέλατε από κείνο; Ήδη από πολύ μικρό, κατανοεί αρκετά καλά ότι μια συμπεριφορά του μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις στους γονείς του. Συνειδητοποιεί ότι θα μπορούσε να είχε φερθεί με άλλον τρόπο και τότε σκέφτεται: «Στενοχώρησα τον μπαμπά μου με αυτό που έκανα» ή «Η μαμά μού προσφέρει τα πάντα, κι εγώ δεν είμαι καλό παιδί» κ.λπ. Έτσι, το παιδί αρχίζει να μπαίνει σιγά σιγά στον κόσμο της ενοχής και των τύψεων. Και σ’ αυτό, πολλές φορές, συντελείτε άθελά σας κι εσείς.
Η δική σας ευθύνη
Θυμηθείτε εκφράσεις που λέτε αυθόρμητα: «Είσαι κακό παιδί που στενοχωρείς τη μαμά» – «Δεν σε θέλω για παιδί μου, έτσι που φέρεσαι» – «Δεν εκτιμάς τις θυσίες που κάνω για να σ’ αναθρέψω» – «Εγώ όλη μέρα ασχολούμαι μαζί σου κι εσύ δεν με υπακούς» – «Όλη μέρα δουλεύω για να σου προσφέρω τα πάντα, κι εσύ δεν είσαι συνεπής στις υποχρεώσεις σου».

Aυτές είναι μερικές μόνο από τις πλέον συνηθισμένες εκφράσεις των γονιών, που όμως λειτουργούν πολύ αρνητικά στον παιδικό ψυχισμό.
Έχετε αναρωτηθεί πώς εισπράττει το παιδί αυτά τα ξεσπάσματά σας; Eίναι πιθανόν τα απειλητικά λόγια σας να το συνετίσουν προσωρινά. Ένα, όμως, είναι βέβαιο: θα το γεμίσουν με αρνητικά αισθήματα ενοχής και μεγάλης ανασφάλειας, ενδεχομένως με πολύ δυσάρεστες επιπτώσεις για το μέλλον.
Τι μπορείτε να κάνετε

Είναι απαραίτητο να λέτε στο παιδί την αλήθεια για το πώς νιώσατε με τη συμπεριφορά του. Θα πρέπει, όμως, να προσέξετε τον τρόπο με τον οποίο του δίνετε το μήνυμά σας.
Δεν είναι σωστό να πλημμυρίζει η ατμόσφαιρα του σπιτιού με αρνητικά αισθήματα κάθε φορά που το παιδί σάς φέρνει στο σημείο να χάσετε την υπομονή σας. Θα εκπλαγείτε αν αναλογιστείτε πόσο πολύ κρατάει ο θυμός σας για το παιδί, που έχει κάνει ένα σφάλμα, ενώ η ατμόσφαιρα στο σπίτι είναι βαριά ίσως για μέρες ολόκληρες.
Εξηγήστε του ότι οι άνθρωποι, πολλές φορές άθελά τους, μπορεί να κάνουν τον άλλον να νιώσει άσχημα, όμως το σημαντικό είναι να μην επαναλάβουν τη συμπεριφορά τους. Επίσης, πείτε του ότι αυτό που έγινε δεν αλλάζει το συναίσθημα της βαθιάς αγάπης που νιώθετε γι’ αυτό.
Μάθετέ του να λέει συγγνώμη και συγχρόνως να δέχεται τη συγγνώμη των άλλων.
Προσέξτε τα αισθήματα αυτοκατηγορίας ή αυτοτιμωρίας που ίσως αναπτύσσει το παιδί σας.
Πολλές φορές, τα παιδιά έχουν υπερβολικές απαιτήσεις από τον εαυτό τους και αυτό τους προκαλεί αίσθημα ντροπής και μεταμέλειας για κάποια πράξη τους, χωρίς να συντρέχει απαραιτήτως κάποιος λόγος.
Tο παιδί πρέπει να ξέρει ότι μπορεί να σας εκμυστηρευτεί κάθε στενοχώρια του, να σας εκφράσει την αγωνία του, την ανασφάλειά του ή και τον θυμό του, και να είναι σίγουρο ότι θα το κατανοήσετε.
Βοηθήστε το να τοποθετεί καθετί που του συμβαίνει στη σωστή του βάση και να ελέγχει τα συναισθήματά του.
Κυρίως όμως όλοι οι γονείς θα πρέπει να μάθετε πρώτα να συμβιώνετε ειρηνικά με τον εαυτό σας, ώστε να παρέχετε στο παιδί το κατάλληλο πρότυπο.

Απόσπασμα

Copy link
Powered by Social Snap