gymnastikhx
Εκτύπωση άρθρου

Η αναπόφευκτη φθορά του σώματος από τον χρόνο μπορεί ώς σε έναν βαθμό να μετριαστεί

Οι μεσήλικες και ηλικιωμένοι που γυμνάζονται συστηματικά, είναι νεώτατοι από απόψεως φυσιολογίας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι η «αναπόφευκτη» σωματική φθορά που επιφέρει ο χρόνος, τελικά μπορεί να αποτραπεί – έως ένα βαθμό, τουλάχιστον.

Η γήρανση παραμένει μία απρόσμενα μυστηριώδης διαδικασία. Παρότι έχουν διεξαχθεί αναρίθμητες μελέτες γι’ αυτήν, η επιστήμη δεν έχει ακόμα αποφανθεί εάν οι κυτταρικές και σωματικές λειτουργίες που φθίνουν με το πέρασμα του χρόνου υποκύπτουν στον χρόνο καθ’ εαυτό ή επηρεάζονται τουλάχιστον εν μέρει από τον τρόπο ζωής.

Στη νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στην ιατρική επιθεώρηση «TheJournalofPhysiology», επιστήμονες από το King’sCollege του Λονδίνου (KCL) και το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ δεν ακολούθησαν την πεπατημένη που θέλει τους ερευνητές να συγκρίνουν καθιστικούς με δραστήριους ενήλικες, αλλά εξέτασαν κάθε πιθανή και απίθανη παράμετρο της υγείας 126 καλογυμνασμένων ανδρών και γυναικών.

Οι εθελοντές τους είχαν ηλικία 55 έως 79 ετών και ήσαν δεινοί ερασιτέχνες ποδηλάτες – τόσο δεινοί, ώστε οι άντρες διέσχιζαν με τα ποδήλατά τους τουλάχιστον 99 χιλιόμετρα σε 6,5 ώρες και οι γυναίκες τουλάχιστον 59 χιλιόμετρα σε 5,5 ώρες, πληρώντας έτσι τα κριτήρια της πολύ καλής φυσικής κατάστασης στις συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες.

Οι ερευνητές υπέβαλλαν τους εθελοντές τους σε μία πλειάδα τεστ αξιολόγησης της φυσικής κατάστασης και των νοητικών δεξιοτήτων, για να καταγράψουν μεταξύ άλλων την αντοχή, την μυϊκή μάζα και δύναμη, την δύναμη με την οποία έκαναν πεντάλ, την μεταβολική υγεία, την ισορροπία, τη μνήμη, την οστική πυκνότητα και τα αντανακλαστικά τους.

Τους υπέβαλλαν επίσης στο τεστ στατικής και δυναμικής ισορροπίας TUG, κατά το οποίο πρέπει κανείς να σηκωθεί από την καρέκλα χωρίς να χρησιμοποιήσει τα χέρια του, να διασχίσει γρήγορα απόσταση 3 μέτρων, να κάνει επιτόπια στροφή, να βαδίσει πίσω στην καρέκλα και να ξανακαθήσει.

Οι επιδόσεις των εθελοντών συγκρίθηκαν μεταξύ τους, καθώς και με τα κριτήρια της φυσιολογικής γήρανσης όχι μόνο για την ηλικία τους, αλλά και για τις μικρότερες.

Αποτελέσματα

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, κανενός εθελοντή η φυσική κατάσταση δεν συμβάδιζε με την ηλικία του. Σε σχεδόν όλους τους δείκτες έμοιαζε πολύ περισσότερο με την φυσική κατάσταση νεαρών ενηλίκων, παρά με εκείνη μεσηλίκων ή ηλικιωμένων.

Συνολικά, η ισορροπία, τα αντανακλαστικά, η μεταβολική υγεία και η μνήμη τους λειτουργούσε όπως των 20άρηδων, ενώ οι επιδόσεις στο τεστ TUG ήταν υποδειγματικές – χρειάζονταν μόλις 5 δευτερόλεπτα για να το ολοκληρώσουν, όταν πολλοί ηλικιωμένοι χρειάζονται τουλάχιστον 7 δευτερόλεπτα, με όσους χρειάζονται 9 ή 10 δευτερόλεπτα να βρίσκονται στο όριο της φιλασθένειας.

Υπήρχαν, όμως, μερικές παράμετροι που η γυμναστική δεν κατόρθωσε να νικήσει. Οι μεγαλύτερης ηλικίας ποδηλάτες είχαν μικρότερη μυϊκή δύναμη και μάζα και μειωμένη αεροβική ικανότητα σε σύγκριση με τους νεώτερους εθελοντές, γεγονός που υποδηλώνει ότι «το γήρας όντως φαίνεται να μειώνεται την αντοχή και τη δύναμη έως ένα βαθμό», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Στήβεν Χάριτζ, διευθυντής στο Κέντρο Ανθρώπινων & Αεροναυτικών Επιστημών Φυσιολογίας στο KCL.

Και πάλι, όμως, οι δείκτες αυτοί ήταν καλύτεροι από τους αναμενόμενους για άτομα αυτής της ηλικίας.

Τα νέα ευρήματα σε συνδυασμό μεταξύ τους υποδηλώνουν ότι οι γυμνασμένοι άνθρωποι γερνάνε με διαφορετικό τρόπο και ότι «η συστηματική γυμναστική κάνει το σώμα να λειτουργεί εσωτερικά σαν να παραμένει νέο», πρόσθεσε ο δρ Χάριτζ.

Οι ερευνητές προγραμματίζουν να ξαναεξετάσουν τους εθελοντές τους σε 5 και σε 10 χρόνια, για να καταγράψουν την διαχρονική εξέλιξη των επιδράσεων της άσκησης στην γήρανση.

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Copy link
Powered by Social Snap