Εκτύπωση άρθρου

Γράφει η Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

Ανάχωμα και καταφύγιο οι γονείς

 Η “μπλε φάλαινα”  είναι ένα από τα πολλά διαδικτυακά παιχνίδια, τα οποία,δυστυχώς, κυκλοφορούν ευρέως και χωρίς κανέναν έλεγχο στο διαδίκτυο και μπορεί να οδηγήσουν τα παιδιά σε επικίνδυνα μονοπάτια, που μπορεί να φτάσουν και σε αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.

Δήθεν με τη μορφή διάφορων προσκλήσεων, που ευφάνταστοι διαταραγμένοι εγκέφαλοι κατασκευάζουν και διακινούν μέσω του διαδικτύου, καθοδηγούν τα παιδιά σε διάφορες προκλήσεις ή αγωνίσματα, ή διαδικασίες, συνήθως ακραίες και απειλητικές για τον ψυχισμό και επικίνδυνες για τη ζωή.  Αυτό το παιχνίδι, η “μπλε φάλαινα” δημιουργήθηκε και προορίζεται για παιδιά κυρίως της εφηβείας, που είναι φανατικοί χρήστες του διαδικτύου , εξερευνητές των διάφορων παιχνιδιών που κυκλοφορούν, έχοντας συχνά  το διαδίκτυο  σαν αποκλειστικό μέσο ψυχαγωγίας κι αρκετές φορές και επικοινωνίας.

Οι ιδανικότεροι “υποψήφιοι¨είναι ευαίσθητοι, ευάλωτοι έφηβοι, συχνά μοναχικοί,  με δυσκολίες στην επικοινωνία με τους γονείς τους ή με καταθλιπτικά στοιχεία,  που βιώνουν πιθανά κάποια απώλεια  ή ματαίωση τη συγκεκριμένη περίοδο, ή απλά παρασύρονται  από κάποιο φίλο,  στην προσπάθεια τους να ανήκουν κάπου και να γίνουν αποδεκτοί.

Η σωστή ενημέρωση σχετικά με το παιχνίδι  και τις επιπτώσεις του,  από την πλευρά των γονέων και μετά του σχολείου, με τη μορφή συζήτησης, χωρίς τη μεταφορά του φόβου ή της ανασφάλειας τους, θα βοηθήσουν σημαντικά.  Στο πλαίσιος μιας χαλαρής στιγμής της οικογένειας  θα μπορούσε να τεθεί και αυτό το θέμα  με τη μορφή ερώτησης, για το αν έχουν ακούσει κάτι τα ίδια και ποια είναι η γνώμη τους,  όπως και αν έχει πέσει στην αντίληψή τους κάποιο παιδί να ασχολείται με αυτό, έτσι ώστε να βάλουν τα ίδια τα παιδιά τους  σε μια διαδικασία ενεργητική  και να τα βοηθήσουν  να αναπτύξουν  την κριτική τους σκέψη, λέγοντάς τους τη γνώμη τους.

Να επαναλάβω ότι δεν χρειάζονται υπερβολές, ούτε ανασφάλεια των γονέων , γιατί αυτή η φρενήρης υπερενημέρωση  του τελευταίου καιρού ενδεχομένως μπορεί να κινητοποιήσει  το ενδιαφέρον κάποιων εφήβων  στο να το δοκιμάσουν. Γι αυτό οι γονείς πρέπει να έχουν μια διακριτική επαγρύπνηση, δημιουργώντας γέφυρες επικοινωνίας με τα παιδιά τους.

Επίσης, η φιλική παρέα των παιδιών  αποτελεί ένα δίκτυο προστασίας και δύναμης. Μεγάλη έμφαση δίνω στον ρόλο του σχολείου, όπου εμπνευσμένοι καθηγητές μπορούν να προσφέρουν  στα παιδιά σωστή ενημέρωση και καθοδήγηση και γι’ αυτό το θέμα. Πέρα από όλα αυτά όμως, εάν ο γονιός αντιληφθεί μία αλλαγή της συμπεριφοράς του παιδιού του, όπως αύξηση της χρήσης του διαδικτύου  ή αποφυγή του όταν είναι παρέα με τους γονείς να εκθέτει τα χέρια ή τα πόδια του, σαν να προσπαθεί να κρύψει κάτι, αλλάζοντας τον τρόπο που ντύνεται , σε σχέση με αυτό που συνήθιζε πάντα, θα πρέπει να θορυβηθεί.

Τελειώνοντας, να πούμε ότι οι κίνδυνοι του διαδικτύου είναι αμέτρητοι. Όπως είναι και στην καθημερινή ζωή. Αυτό που μετρά , όμως,  είναι η δυνατότητα του παιδιού να καταφεύγει στους γονείς,που πρέπει να αποτελούν ένα ανάχωμα και ένα καταφύγιο  για οποιαδήποτε δυσκολία παρουσιάζουν τα παιδιά.

Κυριακάτικη Εφημερίδα

Copy link
Powered by Social Snap